หายไปนาน มีเรื่องอยากเล่าเยอะแยะ
แต่ .. เขียนไม่ออก
เพราะบรรยากาศพาไป หรือ เรื่องกำลังตรงใจ
เลยรู้สึกเศร้าหมองอย่างบอกไม่ถูก
มันจะมีซักวิธีมั้ยนะ ที่จะทำให้จินตนาการของคนหยุดไว้แค่เรื่องดีๆ
ไม่คิดฟุ้งซ่าน ไม่มองอะไรเลวร้ายเกินไป
สมองกำลังตื้อๆ ไร้ความสนุกสนานอย่างที่มันควรจะเป็น
พยายามไม่คิดเรื่องบั่นทอนจิตใจ แต่มันก็กลับมาอยู่ดี
เราคงบังคับคนอื่นที่มองตัวเรา ว่าเราเป็นคนแบบนั้นแบบนี้ไม่ได้
จะดีที่สุด คือ การรู้จักตัวเอง
แล้วเราจะมีวิธีบอกเค้าได้มั้ย ว่าเราไม่ได้เป็นแบบที่พวกเค้าเข้าใจ
มีสักวิธีมั้ย ?
หรือมีซักวิธีมั้ย ที่จะทำให้เราลืมเรื่องนั้นได้ และไม่สนใจมันอีก
มีสักวิธีมั้ย ?
แฮ่ .. นัทยังโอเคอยู่ค่ะ ยังยิ้มสบายๆ เหมือนเดิม :)
เพียงแต่บางที ยังตัดเรื่องฟุ้งซ่านบางเรื่องจากหลายๆ เรื่อง
ออกไม่หมด
ถ้าลบคนรอบด้านที่ทำให้คิดฟุ้งซ่านแบบนั้นได้ คงจะดี ..
เวลาแบบนี้ แปลกแฮะที่นึกถึงแต่เพลงของพี่บอยตรัย
แต่พอฟังเพลงแล้ว อ้าวเฮ้ย เศร้ากว่าเดิมอีก 555
ช่วงนี้ปิดเทอมแล้วค่ะ งานเข้าทุกวันเลยช่วงนี้
แต่สนุกดีกับทุกอย่างที่ต้องทำ :)
NAT นั่นแหละ.
15 พ.ค. 2552 เวลา 13:13 น.
